• English
  • Polski

Projekt Partnerstwa Wschodniego definiuje politykę Unii Europejskiej w stosunku do jej wschodnich partnerów, tj. Armenii, Azerbejdżanu, Białorusi, Gruzji, Mołdawii i Ukrainy.  Jego głównym inicjatorem była Polska wspierana przez Szwecję. Program zainaugurowany został w roku 2009 w Pradze. Za podstawowe wartości uznaje on wolność, demokrację, rządy prawa oraz respektowanie praw człowieka.

Celem projektu jest pogłębienie współpracy gospodarczej i politycznej pomiędzy UE, a krajami stowarzyszonymi. Czerpiąc z doświadczeń Polski, za główny warunek przeprowadzenia skutecznych reform uznano stworzenie skutecznej i przejrzystej administracji publicznej. W latach 2011-2013 na Kompleksowy Program Rozwoju Instytucjonalnego w krajach Partnerstwa przeznaczono ponad 170 mln euro.

Unia Europejska zdaje sobie sprawę z różnicy w aspiracjach integracyjnych poszczególnych państw. Niektóre z nich chcą jedynie pogłębić współpracę z krajami zachodnimi, inne pragną w przyszłości stać się pełnoprawnymi członkami Unii. Narzędzia Partnerstwa Wschodniego pozwalają każdemu państwu samodzielnie zadecydować w jakim stopniu chce się on integrować. Po spełnieniu odpowiednich kryteriów pojawi się dla nich możliwość uczestnictwa w strefie wolnego handlu (DCFTA), liberalizacji przepisów wizowych, współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa energetycznego oraz wparcia dla rozwoju gospodarczego i społecznego.

Realizacja programu Partnerstwa Wschodniego była jednym z priorytetów polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej w drugiej połowie 2011 roku. W jej trakcie podpisano Wspólną Deklarację (zwaną „Warszawską”), w której zapisach potwierdzono oparcie Partnerstwa na wspólnych wartościach, dążenie do wprowadzenia systemu bezwizowego oraz utworzenia strefy wolnego handlu.

Wsparcie jakie oferuje Unia Europejska umożliwi państwom Europy Wschodniej dynamiczny rozwój gospodarczy, a co za tym idzie podniesie poziomu życia mieszkańców.  Daje też unikalną możliwość wykorzystania doświadczeń jakie zdobyła Polska oraz pozostałe nowe kraje UE przy skutecznym wprowadzaniu reform.